Insequens annus Ausonum magis novo quam magno bello fuit insignis. Ausones Cales urbem incolebant; Sidicinis finitimis arma coniunxerant; unoque proelio duorum populorum exercitus fusus, propinquitate urbium et ad fugam pronior et in fuga tutior fuit. Nec tamen omissa eius belli cura patribus fuit, quia totiens iam Sindicini aut moverant bellum aut moventibus auxilium tulerant aut causa armorum fuerant. Itaque omni ope patres adnisi sunt, ut maximum ea tempestate imperatorem M. Valerium Corvum consulem quartum facerent; collega additus est Corvo M. Atilius Regulus; et ne forte casu erraretur, petitum est ab consulibus ut extra sortem Corvi ea provincia esset. Ipse exercitum victorem a superioribus consulibus accepit et ad Cales urbem, unde bellum ortum erat, profectus est: hostes ab superioris etiam certaminis memoria pavidos clamore atque impetu primo fudit et moenia ipsa oppugnare est adgressus. Et milites quidem scalis succedere ad muros cupiebant et eos ascendere; Corvus, quia id arduum erat, labore militum potius.
L'anno seguente fu famoso per una guerra degli Ausoni piuttosto nuova/singolare che ragguardevole. Gli Ausoni abitavano la città di Cales e avevano unito le armi con i confinanti Sidicini; l'esercito dei due popoli, sbaragliato in una sola battaglia per la vicinanza delle città fu più favorevole alla fuga e più sicuro durante la fuga. Però i senatori non smisero di aver cura di quella guerra, dato che tante volte già i Sidicini avevano intrapreso la guerra o avevano portato soccorso a coloro che l'avevano intrapresa oppure erano stati causa delle armi. Dunque i senatori si adoperarono con ogni mezzo, soprattutto in quei frangenti, affinché facessero comandante supremo per la quarta volta M. Valerio Corvo; come compagno a Corvo fu affiancato M. Attlilio Regolo; E affinché la sorte non sbagliasse si domandò ai consoli che quella provincia appartenesse a Corvo fuor dalla sorte. Egli stesso prese dai consoli precedenti l'esercito vincitore e alla città di Cale, dove la guerra era nata,/era sorta la guerra, avendo sconfitti al primo impeto i nemici già pavidi per la memoria della rotta precedente, si diede a battere le stesse mura. E tale era l'ardore dei soldati che già volevano mettere le scale muri e superarle. Corvo poiché ciò era difficile volle eseguirlo piuttosto con fatica dei soldati.