Atticus honores non petiit, cum eos parvi existimaret. Ad hastam publicam numquam accessit nullius rei neque praes neque manceps fuit; neminem neque suo nomine neque subscribers accusavit, iudicium (causa in tribunale) nullum habuit. Multorum consulum praetorumque prae fecturas delatas (cariche amministrative) sic accepit, ut honore contentus fuerit et rei familiaris fructum (il vantaggio) despexerit. Omnes, maximi eum existimantes, sciebant illius liberalitatem neque temporariam (opportunistica) neque callidam esse. Idem immortali memoria aliorum beneficia (i favori) retinebat; quae autem ipse tribuerat, tam diu in mente servabat, quod ille gratus erat, qui acceperat.

Attico non aspirò agli onori (non cercò gli onori), reputandoli di poco valore. Non si accostò mai ad un'asta pubblica, non fu garante né compratore di alcuna cosa; non accusò nessuno né sotto proprio nome e né sottoscrivendo, non tenne alcuna causa in tribunale. Accettò le cariche amministrative di molti consoli e pretori così, da essere soddisfatto dell'onore e da disprezzare il vantaggio del patrimonio familiare. Tutti, stimandolo di grandissimo valore, sapevano che la liberalità di costui non era né opportunistica né scaltra. Egli stesso conservava nell'eterno ricordo i favori di alcuni; in verità egli stesso serbava nella mente, quelle cose che aveva attribuito, per tutto il tempo che quello che aveva ricevuto era grato.
(By Maria D. )

Complementi di stima : Parvi, Maximi

Cum narrativo: cum eos parvi existimaret