Librum tuum legi et, quam diligentissime potui, adnotavi quae commutanda, quae eximenda esse arbitrarer. Nam et ego verum dicere adsuevi, et tu (adsuevisti) libenter audire. Nunc a te librum meum cum adnotationibus tuis exspecto. O iucundas, o pulchras vices! Quam me delectat quod usquequaque narrabitur qua concordia, simplicitate, fide vixerimus! Est rarum et insigne, duos homines, aetate et dignitate propemodum aequales, alterum alterius studia fovisse. Equidem ego adulescentulus, cum iam tu fama gloriaque floreres, te sequi, tibi "longo intervallo sed proximus" et esse et haberi concupiscebam. Quo magis gaudeo, quod si quis de studiis sermo («una conversazione culturale») ună nominamur, quod de te loquentibus statim occurro («vengo in mente», regge il dativo). Nec desunt alii qui utrique nostrum («a ciascuno di noi due») praeferantur. Sed nos, nihil interest meà quo loco, iungimur; nam mihi primus est, qui a te proximus. Vale.
Ho letto il tuo libro e, per quanto più accuratamente ho potuto, ho già annotato quelle cose che devono essere cambiate, che credo che bisognerebbe togliere. E infatti io sono abituato a dire la verità e tu sei abituato ad ascoltare volentieri. Ora attendo da te il mio libro con le tue annotazioni. O giocondi, o meravigliosi scambi! Quanto mi diletta ciò che sarà narrato dappertutto con quale concordia, semplicità, fiducia abbiamo vissuto! È raro e insigne, che due uomini, quasi pari per età e dignità, abbiano sostenuto l'uno le inclinazioni dell'altro. In effetti io giovinetto, fiorendo già tu di fama e di gloria, ti ho seguito, desideravo nonostante la lunga differenza esserti molto vicino ed essere considerato da te. Quanto più gioivo del fatto se in qualche conversazione culturale venivamo nominati insieme, del fatto che vengo subito in mente a coloro che parlano di te. Non mancano alcuni che siano preferiti a ciascuno di noi due. Ma noi, per nulla a me importa di questa posizione, siamo uniti; infatti per me è il più importante, colui che è più vicino a te. Stammi bene.
(By Maria D. )
Versione tratta da Plinio il Giovane