1. Ο ηλιος ανατελλει επι τους πονηρους και τους αγαθους ο ομβρος βρεχει τους δικαιους και τους αδικους 2. Δικαια μεν λεγεο ι ψευστης, αδικα δε ποιει 3. Γνωριμος εστι η των τριων θεων αμιλλα επει Αλεξανδρος την της Αφροδιτης ευμορφιαν μαλλον θαυμαζεται Ηερα και Αθηνα φθονεραι γιγνονται. 4 Ο μινως μετεπεμπετο τον ευδοξον Δαιδαλον ο δε ην δαιδαλεος και φιλεργος χρονω υστερον γαρ λαβυρινθον παρεσκευαζετο 5. Επι του Πεισιστρατου τυραννου, οι Αθηναιοι ησυχοι και ευκκηλοι ησαν. 6. Αι κοραι δια οδου αυχ αμαζιτου εις το της αθανατου Αθηνας ιερον εβαδιζον
1. Ο ηλιος ανατελλει επι τους πονηρους και τους αγαθους ο ομβρος βρεχει τους δικαιους και τους αδικους
Il sole sorge sui malvagi e sui buoni; la pioggia bagna i giusti e gli ingiusti.
2. Δικαια μεν λεγει ψευστης, αδικα δε ποιει
Il bugiardo afferma cose giuste, ma fa (sott. anche) cose ingiuste.
3. Γνωριμος εστι η των τριων θεων αμιλλα επει Αλεξανδρος την της Αφροδιτης ευμορφιαν μαλλον θαυμαζεται Ηερα και Αθηνα φθονεραι γιγνονται.
Celebre è la contesa delle tre dee: poiché Alessandro ammira di più la bellezza di Afrodite, Era ed Atene diventano invidiose.
4 Ο μινως μετεπεμπετο τον ευδοξον Δαιδαλον ο δε ην δαιδαλεος και φιλεργος χρονω υστερον γαρ λαβυρινθον παρεσκευαζετο
Minosse fece venire il celebre Dedalo: costui era abile e laborioso.
5. Επι του Πεισιστρατου τυραννου, οι Αθηναιοι ησυχοι και ευκκηλοι ησαν
Sotto il tiranno Pisistrato, gli Ateniesi erano tranquilli e quieti.
6. Αι κοραι δια οδου αυχ αμαζιτου εις το της αθανατου Αθηνας ιερον εβαδιζον
Le fanciulle per una strada non carreggiabile andavano al tempio di Atena immortale.