- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: MODUS VIVENDI- versioni latino tradotte
- Visite: 2
Sin autem ieiunitatem et siccitatem et inopiam, dummodo sit polita, dum urbana, dum elegans, in Attico genere ponit, hoc recte dumtaxat; sed quia sunt in Atticis alia meliora, videat ne ignoret et gradus et dissimilitudines et vim et varietatem Atticorum. 'Atticos', inquit, 'volo imitari. ' quos? nec enim est unum genus. nam quid est tam dissimile quam Demosthenes et Lysias, quam idem et Hyperides, quam horum omnium Aeschines? quem igitur imitaris? si aliquem: ceteri ergo Attice non dicebant? si omnis: qui potes, cum sint ipsi dissimillumi inter se? in quo illud etiam quaero, Phalereus ille Demetrius Atticene dixerit. mihi quidem ex illius orationibus redolere ipsae Athenae videntur. at est floridior, ut ita dicam, quam Hyperides, quam Lysias: natura quaedam aut voluntas ita dicendi fuit.
Se poi uno mette nel genere attico uno stile macilento, rinsecchito, misero, purché sia forbito, urbano, elegante, fin qui, e solo fin qui, è nel giusto; ma siccome tra gli oratori attici c'è chi è migliore per una cosa e chi per l'altra, stia attento a non ignorare le gradazioni, le differenze, l'indole degli attici in tutta la sua varietà. "Sono gli attici che voglio imitare" dice. Quali? Infatti non sono di un genere solo. Perché, cosa c'è di così diverso quanto Demostene e Lisia, o sempre Demostene ed Iperide, o Eschine da tutti questi? Chi imiti, dunque? Uno in particolare? e gli altri, allora, non parlavano atticamente? Tutti insieme? e come potresti, visto che sono tanto diversi tra loro? E a tale proposito voglio sapere anche questo, se parlava atticamente quel famoso Demetrio Falereo. Almeno a me, pare che dai suoi discorsi esali il profumo stesso di Atene. Ma è più florido, per dir così, di Iperide, o di Lisia: era la sua natura, o fece questa scelta stilistica.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: MODUS VIVENDI- versioni latino tradotte
- Visite: 2
Septem vero deorum nominibus inlustres, totidem orbibus adfixae sunt et gradatim sibimet superlatae, ut superior inferiore sit maior, ac vicissim mutuis adhaesionibus nexae conplexu illius orbis, qui inerrabilis dicitur, continentur. Hic Phaenonis globus, quem appellamus Saturnum; post quem Phaethontis secundus est, quem Iovem dicimus: et loco tertio Pyrois, quam multi Herculis, plures Martis stellam vocant. Stilbon, cui quidam Apollinis, ceteri Mercuri nomen dederunt. Quintus Phosphorus, Iunonia, immo Veneris stella censetur. Deinde lolis est orbis et ultima omnium luna, altitudinis aetheriae principia disterminans, quae divinas et inmortales vivacitates ignium pascens, ordinatis ac semper aequalibus invectionibus solvitur atque reparatur.

- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: MODUS VIVENDI- versioni latino tradotte
- Visite: 2
Tu quidem pro cetera tua diligentia admones me codicillos Aciliani, qui me ex parte instituit heredem, pro non scriptis habendos, quia non sint confirmati testamento; quod ius ne mihi quidem ignotum est, cum sit iis etiam notum, qui nihil aliud sciunt. Sed ego propriam quandam legem mihi dixi, ut defunctorum voluntates, etiamsi iure deficerentur, quasi perfectas tuerer. Constat autem codicillos istos Aciliani manu scriptos. Licet ergo non sint confirmati testamento, a me tamen ut confirmati observabuntur, praesertim cum delatori locus non sit. Nam si verendum esset ne quod ego dedissem populus eriperet, cunctantior fortasse et cautior esse deberem; cum vero liceat heredi donare, quod in hereditate subsedit, nihil est quod obstet illi meae legi, cui publicae leges non repugnant. Vale.
Alcuni brani di un'orazione giudiziaria - Versione di latino di Plinio il Giovane dal libro Modus vi
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: MODUS VIVENDI- versioni latino tradotte
- Visite: 2
Atque haec ego sic accipi volo, non tamquam assecutum esse me credam, sed tamquam assequi laboraverim, fortasse non frustra, si modo tu curam tuam admoveris interim istis, mox iis quae sequuntur. Dices te non posse satis diligenter id facere, nisi prius totam actionem cognoveris: fateor. In praesentia tamen et ista tibi familiariora fient, et quaedam ex his talia erunt ut per partes emendari possint. Etenim, si avulsum statuae caput aut membrum aliquod inspiceres, non tu quidem ex illo posses congruentiam aequalitatemque deprendere, posses tamen iudicare, an id ipsum satis elegans esset; nec alia ex causa principiorum libri circumferuntur, quam quia existimatur pars aliqua etiam sine ceteris esse perfecta. Longius me provexit dulcedo quaedam tecum loquendi; sed iam finem faciam ne modum, quem etiam orationi adhibendum puto, in epistula excedam.
Traduzione
Allora così io voglio che tu comprenda queste cose, non come se io credessi di averle raggiunte, ma come se avessi sofferto a raggiungerle probabilmente non inutilmente, se solo tu dedicherai il tuo impegno intanto a codeste cose, a quelle che seguono queste cose. Tu dirai di non poter fare ciò abbastanza diligentemente, se prima non avrai conosciuto tutto il processo: lo riconosco. Tuttavia sia per adesso queste cose diverranno a te più familiari, sia alcune di queste cose saranno tali da poter essere emendate una parte dopo l'altra. Difatti, se osservassi la testa staccata di una statua o qualche parte, tu non potresti capire certamente la proporzione e la regolarità da quella tuttavia potresti giudicare se questo stesso sia abbastanza elegante. E non per un'altra ragione di proemi circolano i libri, se non perché se ne giudica compiuta una parte anche senza le restanti. Più a lungo mi ha trascinato una certa piacevolezza nel parlare con te; ma ormai terminerò per non oltrepassare in una lettera la misura che ritengo che si debba seguire anche per un'orazione.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: MODUS VIVENDI- versioni latino tradotte
- Visite: 2
Persequi singulos longum est quorum aut latrunculi aut pila aut excoquendi in sole corporis cura consumpsere vitam. Non sunt otiosi quorum voluptates multum negotii habent. Nam de illis nemo dunitabit quin operose nihil agant, qui litterarum inutilium studiis detinentur, quae iam apud Romanos quoque magna manus est. Graecorum iste morbus fuit quaerere quem numerum Ulixes remigum habuisset, prior scripta esset Ilias an Odyssia, paeterea an eiusdem esset auctoris, alia deinceps huius notae, quae sive contineas nihil tacitam conscientiam iuvant, sive proferas non doctior videaris sed molestior. Ecce Romanos quoque invasit inane studium supervacua discendi; his diebus audivi quendam referentem quae primus quisque ex Romanis ducibus fecisset: primus navali proelio Duilius vicit, primus Curius Dentatus in triumpho duxit elephantos. Etiamnunc ista, etsi ad veram gloriam non tendunt, circa vicilium tamen operum exempla versantur; non est profutura talis scientia, est tamen quae nos speciosa rerum vanitate detineat.
Sarebbe cosa lunga elencare le singole persone di cui o il gioco della dama o della palla o nella cura di abbronzarsi al sole hanno logorato la vita. Non sono oziosi quelli i cui piaceri richiedono molto impegno. Infatti a proposito di loro nessuno dubiterà che non facciano nulla con impegno (di loro che) sono trattenuti dallo studio di inutili letterature, schiera che anche presso i Romani ormai e' grande. Questa fu una malattia dei Greci di indagare il numero di rematori che aveva avuto Ulisse, se fosse stata scritta prima l'Illiade o l'Oddisea, e inoltre se fossero tutti e due dello stesso autore, e infine altre cose di questo genere, che nel caso che tu le tenga per te non giovano per nulla a una intima consapevolezza, e se invece le esprimi potresti sembrare non più colto ma più fastidioso. Ecco che un vano desiderio di imparare cose inutili ha invaso anche i Romani; in questi giorni, ho sentito un tale che riportava quali cose avesse fatto per primo ciascuno dei comandanti Romani: per primo Duilio vinse in una battaglia navale, per primo Curio Dentato portò in trionfo degli elefanti. Ancora adesso, queste cose, anche se non sono rivolte a una vera gloria, tuttavia sono riguardano degli esempi di azioni civili; ma non e' destinata a giovare una tale scienza, tuttavia e' tale che ci intrattiene con l'appariscente vanità' delle cose.