- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO TRADURRE DAL LATINO versioni latino tradotte
- Visite: 1
Tarquinius Superbus, Roma expulsus, regnum amissum recuperare optans, memor originis suae, in Etruriam contendit, a Porsena, Clusinorum rege, auxilium petiturus. Rex, magno exercitu comparato, Romam obsidione cinxit atque, primo impetu romanorum copiis fugatis, montem Ianiculum occupavit. Iam Etrusci ponte Sublicio in urbem irrupturi erant, cum Horatius cocles. Romanae fortitudinis exemplum insigne, in extremo ponte constitit atque magna voce commilitonibus dixit: "Ego solus hostium impetum sustinebo; vos interea pontem rescindite!". Itaque strenue pugnans hostibus obstitit, commilitonibus pontem interrumpentibus. Cum denique patriam periculo imminenti liberatam vidit, armatus in Tiberim desiluit atque inter hostium tela incolumis ad suos tranavit.
Tarquino il Superbo, espulso da Roma, sperando di ritrovare il regno perso memore delle sue origini. Si rifugiò in Etruria per chiedere aiuto Porsenna, re dei Chiusinr. Il re, dopo aver allestito 1 grande esercito cinse Roma con un assedio e, al primo assalto mise in fuga le truppe romane e occupò il colle giannicolo. Gia gli etruschi stavano per irrompere dai morti suplicio in città, quando Orazio Coclite, esempio ai vigore romano, si fermò sull' ultima parte del ponte edisse a gran voce : " solo io sosterò l'assalto dei nemici, voi nel frattempo tagliate il ponte. "Perciò combattè strenuamente, sbarrò il cammino dei nemici mentre i suoi compagni interruppero il ponte. Quando finalmente vide la patria liberata dall'imminente pericolo, armato saltò giù nel Tevere e fra le frecce dei nemici nuotò incolume fino ai suoi.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO TRADURRE DAL LATINO versioni latino tradotte
- Visite: 1
Cum Perseo, Macedonum rege, Aemilius Paulus consul apud Pydnam feliciter dimicavit, viginti milibus hostium occisis, Romanorum centum militibus amissis. Rex cum equitatu integro fugit, sed cum civitates macedoniae omnes romanis se dedidissent et ipse ab amicis desereretur, cum filio in romanorum potestatem venit. Cum consul audivisset regem, ad praetorium perductum, iam adesse, surrexit et, paulum progressus, regi ingredienti manum porrexit eumque ad pedes suos procumbentem erexit. Rex, submissis oculis, nihil dixit diuque flevit. Tum consul: " Bono animo esto! -inquit- nam populi Romani clementia certam salutis spem tibi filioque tuo praebet!". Postea edixit ut civitates macedonum liberae essent et dimidium tributorum praestarent, quae regibus antea praestitissent (praestiterant), ut appareret populum romanum pro aequitate magis quam avaritia dimicare.
versione e traduzione dal libro nuovo tradurre dal latino
Il console Emilio Paolo combatté con felicemente presso Pidna con Perseo, re dei Macedoni, dei nemici furono uccisi 20. 000 soldati, dei Romani furono persi cento soldati. Il re fuggì con l’incolume cavalleria, ma quando tutte le città della Macedonia si arresero ai Romani e lui stesso fu abbandonato dagli amici, con il figlio venne in potere dei Romani. Dopo che il console ebbe ascoltato il re, condotto al pretorio, già presente, si alzò e, dopo esser avanzato un poco, porse la mano al re che entrava, e sollevò quello che si era inchinato ai suoi piedi. Il re, con occhi dimessi, non disse nulla e pianse a lungo. Allora il console disse: “Sarai ben disposto, infatti la clemenza del popolo Romano offrirà a te e a tuo figlio una certa speranza di salvezza!”. In seguito stabilì di liberare le città dei Macedoni e di dare metà dei tributi, che in precedenza avevano versato al re, affinché sembrasse che il popolo Romano combattesse per la giustizia più che per l’avarizia.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO TRADURRE DAL LATINO versioni latino tradotte
- Visite: 1
Petis ut fratris tui filiae prospiciam maritum, qui quidem diu mihi quaerendus esset, nisi paratus esset Minicius Acilianus, qui me familiarissime utitur. Patria est ei Brixia, ex illa nostra Italia, quae multum adhuc verecundiae, frugalitatis atque etiam rusticitatis antiquae retinet et servat. Pater eius equestris ordinis princeps est, qui maiores honores noluit et honestam quietem miserae ambitioni praetulit. Habet aviam maternam e municipio Patavio. Nosti loci mores: ea tamen Patavinis quoque severitatis exemplum est. Ei contigit etiam avunculus P. Acilius, gravitate, prudentia, fide prope singulari. Aciliano vero ipsi plurimum vigoris et industriae in maxima verecundia est. Quaesturam, tribunatum, praeturam honestissime gessit. Est illi facies liberalis, multo sanguine, multo rubore suffusa, est ingenua totius corporis pulchritudo et decor. Quae ego nequaquam arbitror neglegenda esse: debent enim haec castitati puellae quasi praemium dari.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO TRADURRE DAL LATINO versioni latino tradotte
- Visite: 1
Cartagine minacciata dai mercenari
versione di latino e traduzione
dal libro Nuovo tradurre dal latino pag 56 n° 72
Bello Punico primo confecto, Carthago propre ruinam exitiuque fuit. Nam ob diuturnitatem belli atque inopiam pecuniae, seditio intestina tam acris exarsit, ut numquam in tanto periculo Carthago fuerit, nisi cum a Romanis deleta est. Milites mercenarii, qui conscripti erant ut cum Romanis dimicarent, tota Africa ad defectionem impulsa, Carthaginem contenderunt. Cum urbs obsideretur atque oppugnaretur, Carthaginienses territi a Romanis quoque auxilia petiverunt. Sed postremo, cum iam ad summam desperationem adducti essent, Hamilcarem imperatorem creaverunt ut urbem defenderet et a mercenariis liberaret. Ab Hamilcare hostes non solum a Carthaginis moenibus remoti sunt, sed in loca deserta compulsi sunt, ubi multi aut necati sunt aut fame sitique perierunt. Omnes Africae civitates ad defectionem antea compulsae rursus subactae sunt et imperii fines propagati. Traduzione Terminata la prima guerra punica, Cartagine fu vicina alla disfatta. Infatti per il susseguirsi della guerra e per la mancanza di denaro, si fomentò così fortemente di sedizione interna che, mai Cartagine fu in tanto pericolo, se non quando fu distrutta dai Romani. I soldati mercenari, che erano stati nominati per combattere contro i Romani, spinta tutta l'Africa alla dedizione, si contendevano Cartagine. Assediando e combattendo la città, i Cartaginesi spaventati chiesero aiuto ai Romani. Ma alla fine spinti da una tremenda disperazione, nominarono Amilcare imperatore, per difendere la città e liberarla dai mercenari. I nemici furono cacciati non solo da Amilcare ma anche dalle mura cartaginesi, e spinti in luoghi deserti, dove molti o furono uccisi o morirono di fame o sete. Tutti i cittadini dell'Africa prima spinti in sedizione furono di nuovo assoggettati e condotti attraverso i confini dell'impero.
- Dettagli
- Scritto da Anna Maria Di Leo
- Categoria: NUOVO TRADURRE DAL LATINO versioni latino tradotte
- Visite: 1
Domitio, homini docto celebrique in urbe Roma grammatico, cui cognomentum "Insano" factum est, quoniam erat natura intractabilior et morosior, ei Domitio Favorinus noster cum forte apud fanum Carmentis obviam venisset atque ego cum Favorino essem, "quaeso" inquit "te, magister, dicas mihi, num erravi, quod, cum vellem demegorias Latine dicere, "contiones" dixi? dubito quippe et requiro, an veterum eorum, qui electius locuti sunt, pro verbis et oratione dixerit quis "contionem". Tum Domitius voce atque vultu atrociore "nulla" inquit "prorsus bonae salutis spes reliqua est, cum vos quoque, philosophorum inlustrissimi, nihil iam aliud quam verba auctoritatesque verborum cordi habetis. Mittam autem librum tibi, in quo id reperias, quod quaeris. Ego enim grammaticus vitae iam atque morum disciplinas quaero, vos philosophi mera estis, ut M. Cato ait, "mortualia"; glossaria namque colligitis et lexidia, res taetras et inanes et frivolas tamquam mulierum voces praeficarum. Atque utinam" inquit "muti omnes homines essemus! minus improbitas instrumenti haberet. "
