Memmius populo persuadet ut L. Cassius, qui tum praetor erat, ad Iugurtham mitteretur eumque Romam duceret, quo facilius, indicio regis, Scauri et reliquorum, quos Memmius pecuniae captae arcessebat, delicta patefiĕrent. Dum haec Romae geruntur, qui in Numidia exercitui praeĕrant plurima et flagitiosissima facinora fecēre. Alii auro corrupti elephantos Iugurthae tradiderunt; alii perfŭgas vendiderunt, alii ex pacatis (dalle popolazioni con cui c’erano trattati di pace) praedas agebant: tanta vis avaritiae animos eorum invaserat. Cassius praetor ad Iugurtham proficiscitur; eique timido et ex conscientia scelĕrum diffidenti rebus suis persuadet, quoniam se populo Romano dedisset (= dedĕrat), ne vim quam misericordiam eius experiri mallet. Privatim praeterea fidem suam interpōnit, quam ille non minoris quam fidem publicam ducebat: talis ea tempestate fama de Cassio erat. Iugurtha igitur cum Cassio Romam venit. C. Memmius, advocata contione, quamquam (benché) regi infesta plebes erat, dignitati quam irae magis consŭlens, sedare motus et animos mollire conabatur. Post, ubi silentium coepit, producto Iugurtha, verba facit, Romae et in Numidia facinora eius memorat, scelera in patrem fratresque ostendit. Orationem ita finivit: «Si verum aperies, in fide et clementia populi Romani magna spes tibi sita erit; sin (se invece) reticebis, non sociis saluti eris, sed te tuasque spes corrumpes».
Ci dispiace ma questa versione non è ancora stata tradotta. Controlla questo articolo per vedere quando la traduzione sarà resa disponibile. Se vuoi puoi Contribuire ad aumentare le versioni presenti in questo sito inviando la tua traduzione a webmaster@skuolasprint. it