Romulus Remusque, cum adolevērunt, gregem pascentes Faustolum adiuvabant et, quod robusti ac vigiles erant, saepe latrones a pecorum rapina arcebant. Tum latrones, ut ulciscerentur, eis insidiati sunt: Remus captus est et Albam ad Amulium regem, ut capitis damnaretur, perductus (est); Romulus autem vi se defendit et effugit. Cum domum rediit, Romulus Faustolum de genere suo interrogavit eumque hortatus est ut parentum nomina detegeret. Ubi id cognovit, Romulus iratus pastores armavit et Albam, ut fratrem liberaret regnumque vindicaret, contendit. Dum Remus ad supplicium ducitur, repente Romulus supervenit, fratrem liberavit, Amulium interfecit et avum Numitorem in regnum restituit.
Romolo e Remo, quando divennero giovinetti, aiutavano Faustolo pascolando il gregge e, poiché erano robusti e accorti, respingevano spesso i predoni dal furto dei capi di bestiame. Allora i predoni, per vendicarsi, tesero loro un agguato: Remo venne catturato e venne condotto ad Albalonga, presso il re Amulio, affinché fosse condannato a morte; Romolo, invece, si difese con la forza e scappò. Quando ritornò a casa, Romolo interrogò Faustolo in merito alla propria origine, ed esortò lo esortò a rivelargli i nomi dei genitori. Non appena seppe ciò, Romolo, infuriato armò i pastori e si affrettò ad Albalonga, per liberare il fratello e rivendicare il trono. Mentre Remo viene condotto al supplizio, all'improvviso sopraggiunse Romolo e liberò il fratello. Egli uccise Amulio e ripristinò il nonno Numitore sul trono.