Come avrebbe potuto Socrate corrompere i giovani
VERSIONE DI GRECO di Senofonte E TRADUZIONE
Testo greco ORIGINALE
Θαυμαστὸν δὲ φαίνεταί μοι καὶ τὸ πεισθῆναί τινας ὡς Σωκράτης τοὺς νέους διέφθειρεν, ὃς πρὸς τοῖς εἰρημένοις πρῶτον μὲν ἀφροδισίων καὶ γαστρὸς πάντων ἀνθρώπων ἐγκρατέστατος ἦν, εἶτα πρὸς χειμῶνα καὶ θέρος καὶ πάντας πόνους καρτερικώτατος, ἔτι δὲ πρὸς τὸ μετρίων δεῖσθαι πεπαιδευμένος οὕτως, ὥστε πάνυ μικρὰ κεκτημένος πάνυ ῥᾳδίως ἔχειν ἀρκοῦντα. πῶς οὖν αὐτὸς ὢν τοιοῦτος ἄλλους ἂν ἢ ἀσεβεῖς ἢ παρανόμους ἢ λίχνους ἢ ἀφροδισίων ἀκρατεῖς ἢ πρὸς τὸ πονεῖν μαλακοὺς ἐποίησεν; ἀλλ' ἔπαυσε μὲν τούτων πολλοὺς ἀρετῆς ποιήσας ἐπιθυμεῖν καὶ ἐλπίδας παρασχών, ἂν ἑαυτῶν ἐπιμελῶνται, καλοὺς κἀγαθοὺς ἔσεσθαι· καίτοι γε οὐδεπώποτε ὑπέσχετο διδάσκαλος εἶναι τούτου, ἀλλὰ τῷ φανερὸς εἶναι τοιοῦτος ὢν ἐλπίζειν ἐποίει τοὺς συνδιατρίβοντας ἑαυτῷ μιμουμένους ἐκεῖνον τοιούτους γενήσεσθαι. ἀλλὰ μὴν καὶ τοῦ σώματος αὐτός τε οὐκ ἠμέλει τούς τ' ἀμελοῦντας οὐκ ἐπῄνει· τὸ μὲν οὖν ὑπερεσθίοντα ὑπερπονεῖν ἀπεδοκίμαζε, τὸ δὲ ὅσα ἡδέως ἡ ψυχὴ δέχεται, ταῦτα ἱκανῶς ἐκπονεῖν ἐδοκίμαζε· ταύτην γὰρ τὴν ἕξιν ὑγιεινήν τε ἱκανῶς εἶναι καὶ τὴν τῆς ψυχῆς ἐπιμέλειαν οὐκ ἐμποδίζειν ἔφη.
Testo greco per ricerca facilitata
Θαυμαστον δε φαινεται μοι και το πεισθηναι τινας ως Σωκρατης τους νεους διεφθειρεν, ος προς τοις ειρημενοις πρωτον μεν αφροδισιων και γαστρος παντων ανθρωπων εγκρατεστατος ην, ειτα προς χειμωνα και θερος και παντας πονους καρτερικωτατος, ετι δε προς το μετριων δεισθαι πεπαιδευμενος ουτως, ωστε πανυ μικρα κεκτημενος πανυ ραδιως εχειν αρκουντα. Πως ουν αυτος ων τοιουτος αλλους αν η ασεβεις η παρανομους η λιχνους η αφροδισιων ακρατεις η προς το πονειν μαλακους εποιησεν; Αλλ' επαυσε μεν τουτων πολλους αρετης ποιησας επιθυμειν και ελπιδας παρασχων, αν εαυτων επιμελωνται, καλους καγαθους εσεσθαι· καιτοι γε ουδεπωποτε υπεσχετο διδασκαλος ειναι τουτου, αλλα τω φανερος ειναι τοιουτος ων ελπιζειν εποιει τους συνδιατριβοντας εαυτω μιμουμενους εκεινον τοιουτους γενησεσθαι.αλλα μην και του σωματος αυτος τε ουκ ημελει τους τ' αμελουντας ουκ επενει· το μεν ουν υπερεσθιοντα υπερπονειν απεδοκιμαζε, το δε οσα ηδεως η ψυχη δεχεται, ταυτα ικανως εκπονειν εδοκιμαζε· ταυτην γαρ την εξιν υγιεινην τε ικανως ειναι και την της ψυχης επιμελειαν ουκ εμποδιζειν εφη
TRADUZIONE
Mi sembra invece assurdo anche che alcuni siano persuasi che Socrate corrompeva i giovani, egli che, oltre alle cose dette (ἐρέω, dire) in primo luogo, era tra tutti gli uomini il più moderato nei piaceri sessuali e nello stomaco e ancora il più resistente nei confronti dell'inverno e ad ogni fatica (tutte le fatiche), essendo stato poi educato ad essere trattenuto dalla moderazione al tal punto da possedere davvero facilmente piccole cose che gli erano sufficienti. In che modo dunque essendo lui stesso tale oltraggiò (lett pres) in modo sacrilego gli altri o li rese violenti nei piaceri fisici, o deboli nel sopportare le fatiche? Impedì invece molte di queste cose (τούτων) portandoli a desiderare la virtù e dandogli speranza, se si fossero dedicati a loro stessi, di diventare belli e virtuosi. Eppure non si è mai impegnato ad essere loro maestro ma a chi gli era chiaro questo gli faceva sperare che coloro che passavano il tempo con lui imitandolo sarebbero diventati tali (uguali a lui) Inoltre egli per parte sua non trascurava la cura del corpo e lodava quelli che lo facevano. Condannava l'eccesso di fatica che deriva dall'aver mangiato troppo, approvava al contrario il faticare moderatamente per digerire quelle ose che si mangiano con appetito. Sosteneva che tale condotta è sufficiente buona per la salute e non è ostacolo dell'anima.
(By Vogue)