Εν τοις παλαιοις χρονοις η Σπαρτη ου τη γεωργια αλλα τη των πολιτων ανδρεια και πειθαρχια μαλα εθαυμαζετο. Οι γαρ παλαιοι Σπαρτιαται ενομιζον αισχρον ειναι αλλα τεχνας μανθανειν η τας εις τον πολεμον. Ο Σπαρτιατης ουν ου κἁλκευς ην η κεραμευς η σκυτομοτος η νομευς, αλλα ταυτας τας τεχνας επετηδευον οι υπηκοοι των Λακεδαιμονιων, ονομαζομενοι Περιοικοι. Και ουτε τοις ξενοις διαγειν εξην εν Σπαρτη, ουτε τοις Σπαρτιαταις εν τη ξενη γη 5. Οι Σπαρτιαται ισχυροι ησαν στρατιωται, ανδρειοι ιππεις αγαθοι πολιται. Επειθοντο μεν τοις νομοις και τοις βασιλευσι, εθεπαπευον δε τους γονεας και τους ιερεας. Διο Λακεδαιμων η πολις υπο παντων των Ελληνων εθαυμαζετο.
1) Nei tempi antichi Sparta era molto ammirata non per l’agricoltura, ma per il coraggio e all’obbedienza dei cittadini. 2) Gli antichi Spartani pensavano infatti che fosse inopportuno imparare altre arti o quelle della guerra. 3) Lo Spartiate perciò non era fabbro o ceramista o lavoratore del cuoio o pastore, ma queste arti le esercitavano i sottoposti ai Greci chiamati Perieci. 4) E così né agli stranieri era possibile (ἔξειμι) a Sparta, né agli Spartiati in terra straniera (ξένος -η -ον). 5) Gli Spartiati erano vigorosi combattenti, uomini cavalieri, buoni cittadini. 6) Obbedivano alle leggi e ai re, curavano i figli e sacerdoti (ἱερεύς -έως, ὁ). Perciò la città degli Spartani viene ammirata da tutti i Greci. (by Geppetto)