Εν Σικελια Συρακουσας αποικιαν κτιζει ο Κορινθιος Αρχιας. Χρονω γιγονται δυναται και πλουσιαι αι Συρακουσαι. Ου δημοκρατια πολιτευονται, αλλ' αρχονται υπο τυραννων. Οι τυραννοι τρεφουσι δρομαιους ιππους και πεμπουσιν εις τα Ολυμπια· αγωνιζονται γαρ και πολλακις φερουσι. Βακχυλιδης και Πινδαρος οι ποιηται αδουσι τας Ολυμπικας νικας των Συρακουσιων τυραννων και τας εορτας ποιητικοις χοροις ευφραινουσι. Τα βασιλεια των τυραννων εστιν εν Ορυγια τω νησιδιω. Πολιορχια δ'ουχ αλωσιμα τα βασιλεια· πηγην γαρ αεναον εχει, την Αρεθουσαν ονομαστην. Η δ'Αρεθουσα, ες λεγουσιν οι Συρακουσιοι, νυμφη εστι της Πελοποννησου. Ερωτικως διωκεται υπο του Αλφειου ποταμου· η δ'Αρεθουσα αρνητικκ φευγει τον εραστην· καταδυεται υπο του Ιωνιου κολπου· μετα δε, εκδυεται εν Οργυγια και γιγνεται πηγη
Il Corinzio Archia in Sicilia fonda la colonia di Siracusa. Col tempo i Siracusani diventano ricchi e potenti. Non hanno come regime politico la democrazia, ma sono governati da tiranni. I tiranni allevano cavalli da corsa e mandano ad Olimpia: gareggiano infatti e spesso trasportano. I poeti Bacchilide e Pindaro cantano le vittorie Olimpiche dei tiranni di Siracusa e allietano con canti corali poetici le feste. La reggia dei tiranni è nell'isoletta di Ortigia. La reggia non facile da conquistare con un assedio: ha una sorgente che scorre sempre che si chiama Aretusa. Aretusa, dicono i Siracusani, è una ninfa del Peloponneso. È inseguita amorosamente dal fiume Alfeo; Aretusa negativa fugge l’amante; scende sotto il fondo del mar Ionio; poi esce in Ortigia e diventa fontana.