Έν ταῖς Άθήναις οί πολῖται τήν δικαιοσύνην στέργουσιν. Oί δικασταί μέν έν ταῖς δίκαις τάς αιτίας ακρίβειᾳ σκοποῦσι και τάς μαρτυρίας άκούουσιν. Έπειτα δέ τάσσουσι τάς ζημίας και τάς ποινάς· ενίοτε τήν φυγήν καταδικάζουσιν, μάλιστα τῶν προδοτῶν. Oί δικασταί ού προκρίνουσι τήν απολογίαν ἢ τήν κατηγορίαν, αλλά τήν ισονομίαν φυλάσσουσι και τήν αλήθειαν μάλιστα ζητοῦσιν. Ενίοτε γάρ ό μηνυτής εις δίκην πολίτην ἃγει διά ἒχθραν, έπει έθέλει ατιμίαν καί βλάβην πορίζειν καί άπολλύναι, άλλ’ οί κριταί τάς αδικίας άποδεικνύασι καί τούς ψεύστας δικάζουσιν. Ή δικαιοσύνη ούν άσφάλειαν τοῖς πολίταις παρέχει καί τάς κακίας καί τάς διαβολάς άμύνει.
Ad Atene i cittadini amano la giustizia. I giudici esaminano con scrupolosità nei tribunali le cause e ascoltano i testimoni. Poi impongono le pene e le espiazioni; a volte condannano all’esilio, soprattutto dei traditori. I giudici non prescelgono la difesa oppure l’accusa, ma difendono la parità dei diritti e cercano soprattutto la verità. Talvolta infatti il delatore nel tribunale cittadino agisce per ostilità, poiché vuole recare disonore e danno e rovinare, ma i giudici dimostrano le ingiustizie e condannano i mentitori. La giustizia quindi offre sicurezza ai cittadini e combatte le cattiverie e le calunnie.