Παντων δε των θεων τον Ερμην περισσοτατα σεβουσι, και πολλαι αυτου εν τη Γαλατια εισιν εικονες· Τουτον μεν γαρ των τεχνων πασων ευρετην, τουτον δε των οδων ηγεμονα, τουτον δε και κερδαλεωτατον ειναι και μεγα προς την εμποριαν συμβαλλεσθαι νομιζουσι. Μετα δ'αυτον τον τε Απολλωνα, και τον Αρην, και τον Δια, και την Αθηναν προσυνουσι. Και περι μεν τουτων τουτο οι Γαλλοι γιγνωσκουσιν τον μεν Απολλωνα τας νοσυους τε και τας ασθενειας θεραπευειν· την δ'Αθηναν τας παντων εργων και τεχνων αρχας παραδουναι τον δε Δια του ουρανου αρχειν· τον δ'Αρην τους πολεμους μεταχειριζειν. Τουτω δε πολλακις μαχην τινα συναπτειν μελλοντες τα υπο σφων εν τη μαχη ληφθησομενα καθιερουσικαι τα αιχμαλωτα παντα ζωα θυουσι· τα δε λαφυρα αλλα παντα εις ινα τοπον σωρευουσιν. Ωστε και εν πολλαις πολεσι των τοιουτων πολλους σωρους εν ιερω εστιν ιδειν τοπω· ει μεν γαρ τινες η της θεοσεβειας αμελησαντες η α εν τω πολεμω ελαβον κρυψαντες, η και τα ηδη ανατεθεντα κλεψαντες ευρωνται, τουτους αφειδως κολαζουσι.
Fra tutti gli dei il più venerato è Mercurio avendo molti suoi simulacri nella Gallia. Lo ritengono infatti inventore di tutte le arti, guida delle vie e dei viaggi, credono che, più di ogni altro, abbia il potere di favorire i guadagni e i commerci. Dopo di lui adorano Apollo, Marte, Giove (Zeus) e Minerva (Atena). E su tutti questi i Galli sanno che Apollo guarisce le malattie, Minerva insegna i principi delle arti e dei mestieri, Giove è il re del cielo, Marte governa le guerre. A quest'ultimo spesso quando qualcuno è sul punto di di combattere, offrono in voto il bottino di guerra: in caso di vittoria, immolano gli animali catturati e ammassano il resto in un unico luogo. Così spesso nelle città è possibile vedere, in zone consacrate, tumuli costruiti con tali spoglie. se infatti accade che uno, sfidando il voto religioso, osi nascondere a casa sua il bottino o sottrarre qualcosa dai tumuli: per una colpa del genere è prevista una morte terribile tra le torture.