Inde Alexander rex in Bactrianam pervenit, cui Persicae regioni Oxyartes, nobilis satrapes, praeerat. Qui se regis potestati fideique ilico permisit; qua re amicus certus ab Alexandro habitus est. Nam rex imperio ei reddito, haud amplius cxegit quam ut duo ex tribus filiis secum militarent. At satrapes etiam eum qui penes ipsum relinquebatur tradidit. Barbara opulentia autem convivium, quo regem acciperet, instruxerat. Cum id multa comitate celebraretur, triginta nobiles et pulcherrimae virgines introduci in convivium iussae sunt. Inter quas erat filia ipsius, Roxane nomine eximia corporis specie et decore vestis in barbaris raro. Quae, quamquam inter electas processerat omnium tamen oculos in se convertit, maxime regis, minus iam cupiditatibus suis imperantis inter fortunae obsequia. Statim Alexander in tantum virginis amorem effusus est, ut illam uxorem duxerit.
Poi il Re Alessandro giunse nella Battiana, a questa regione persiana era a capo Ossiarte, nobile satrapo. Quello affidò subito se stesso al potere e alla fiducia del re; per la qual cosa fu considerato da Alessandro un amico fedele. E allora il re restituito a lui il potere, pretese non altro che due tra i tre figli (di Ossiarte) si arruolassero con lui. Ma il satrapo gli affidò in suo potere anche quello che lasciava. E inoltre aveva allestito con barbara ricchezza un banchetto nel quale accogliere il re. Mentre questo (banchetto) veniva celebrato con molta cortesia, ordinò di far entrare nel banchetto trenta nobili e bellissime vergini. Tra queste c'era sua figlia. Di nome Rossane, di straordinaria bellezza fisica e magnifica veste, fatto insolito fra i barbari. Questa sebbene procedesse tra (altre fanciulle) eccellenti catturò tuttavia su di se gli occhi di tutti, soprattutto del re, già meno padrone delle proprie passioni tra i favori della fortuna. Subito Alessandro fu preso in così tanto amore per la fanciulla che la condusse in matrimonio (= la sposò).