Tu, ut facis, opera, consilio, gratia tua me iuva. Noli me obiurgare! Nam quod me tam saepe et tam vehementer obiurgas et animo infirmo me esse dicis, quaeso, ecquod tantum malum est quod in mea calamitate non sit? Ecquis umquam ex tam amplo statu, in tam bona causa, tantis facultatibus ingenii, tantis praesidiis omnium bonorum in tantam perniciem concidit? Possum oblivisci quis fuerim? Possum non sentire quis sim, quo caream honore, qua gloria, quibus liberis uxoreque, quibus fortunis, quo fratre? Mitto cetera intolerabilia: etenim dolore impedior. Utrum tandem accusandus sum quod doleo an quod statum meum non defendi? Haec tibi scripsi ut relevares me, non ut obiurgatione dignum me putares. Ad te minus multa scribo quod maerore impedior; tu, ut adhuc fecisti, quam plurimis de rebus ad me scribe, ne quid ignorem. ###

Tu, come fai, aiutami con la tua  disponibilità, con la saggezza, con la tua grazia Non rimproverarmi! (letteralmente: non voler rimproverarmi/non volermi rimproverare!) Infatti quanto al fatto che tu mi biasimi talmente spesso e talmente severamente e mi dici che  sono di spirito debole, io chiedo quale male mai esiste al mondo in tale misura che non sia nella mia sciagura? Chi mai (ecqui, ecquae, ecquod ) ...(CONTINUA)

LA TRADUZIONE CONTINUA QUI