Consul in campo Martio comitiis, priusquam centurias in suffragium mitteret, contione advocata: «Ignorare -inquit- mihi videmini, Quirites, vos consuli non utrum bellum an pace habeatis, sed utrum in MAcedoniam legiones transportetis, an hostes in Italiam accipiatis. Hoc quantum intersit, si numquam alias, Punico proximo bello certe experti estis. Quis enim dubitat quin, si Saguntinis obsessis fidemque nostram implorantibus impigre tulissemus opem, sicu patres nostri Mamertinis tulernt, totum in Hispaniam aversuri bellum fuerimus, quod cunctando cum summa nostra clade in Italiam accepimus? Non quinto inde mense, quemadmodum ab Sagunto Hannibal, sed quinto die quam Corintho solverit naves, in Italiam Philippus perveniet. Ne aequaveritis Hannibali Philippum, ne Carthaginiensibus Macedonas
Nel campo Marzio, il console prima di ammettere le centurie al voto, dopo aver convocato l'adunanza, disse ai comizi: " Mi sembra o Quiriti che voi ignoriate, che non dovete stabilire se debba esservi la guerra o la pace, ma se voi trasferirete le legioni in Macedonia, o se attenderete i nemici in Italia. Quanta differenza vi sia, se non per altre ragioni, certamente lo sapete a causa della recente guerra Punica. Chi infatti dubita che, se avessimo portato sollecitamene aiuto ai Saguntini assediati che si appellavano alla nostra lealtà, come (sicut) lo portarono (tulerunt) i nostri padri ai Mamertini, avremmo deviato tutta la guerra in Spagna, mentre ciò esitando (a fare) l'abbiamo ricevuta in Italia, con nostra somma disgrazia? Non in cinque mesi da lì, come Annibale da Sagunto, ma dopo cinque giorni da quando le navi salperanno da Corinto, Filippo ariverà in Italia. Non paragonerete Filippo ad Annibale, né i Macedoni ai Cartaginesi.