In urbe Syracusis ferus tyrannus, Hiero, incolas vexabat. Sed populus, pavidus, tyranno parebat: nullus incola verum dicebat, sed alius plaudebat, alius clamabat: " Regnum fortunatum Syracusanis est!". Primi oppidani tyranno magna dona praebebant et nomen Hieronem celebrabant; matronae puellaeque unguenta et rosas gerebant et tyranni paludamentum ornabant. Quodam die autem e magna incolarum turba puerulus prosiluit: nam tyrannum videre cupiebat. Sed eum non videbat quia, tamquam murus, armigerorum turba Hieronem defendebat celabatque. Tum puerulus exclamavit: " Cur tam multi armigeri, si regnum tam fortunatum habemus?".

Nella città di Siracusa il crudele tiranno, Hiero, vessava gli abitanti. Ma il popolo, impaurito, obbediva : nessun abitante diceva la verità, ma uno applaudiva, l'altro acclamava: "Siracusa è un regno fortunato". I primi cittadini offrivano grandi doni al tiranno e celebravano il nome hiero; le signore e le fanciulle portavano unguenti e rose e adornavano il palazzo del tiranno. Ma un giorno un fanciullo si lanciò fuori dalla grande folla di abitanti: infatti desiderava vedere il tiranno. Ma non lo vedeva poichè, come un muro, una folla di soldati difendeva e nascondeva hierone. Allora il ragazzo esclamò: " Perchè così tanti soldati, se abbiamo un regno tanto fortunato?"