Aurelianus modicis ortus parentibus, a prima aetate ingenio vivacissimus, viribus clarus, nullum umquam diem praetermisit quo non pilo et sagittis ceterisque armorum officiis se exerceret. Fuit decorus, viriliter speciosus, statura procerior, nervis validissimis, vini et cibi paulo cupidior, severitatis immensae, disciplinae singularis. Huius multa extant egregia facinora. Nam erumpentes Sarmatas in Illyrico cum trecentis praesidiariis solus adtrivit. Refert Theoclius («Teoclio») Aurelianum manu sua bello Sarmatico uno die quadraginta et octo hostes interfecisse. Idem apud Mogontiacum, tribunus legionis sextae Gallicanae, Francos irruentes, cum vagarentur per totam Galliam, sic adflixit ut trecentos ex his captos, septingentis interemptis, sub corona vendiderit. Hic autem militibus ita timori fuit ut sub eo, posteaquam semel cum ingenti severitate castrensia peccata correxit, nemo peccaverit.
Aureliano, nato da genitori di umile condizione, d'indole sveglissima fin dai primi anni, di notevole forza fisica, non lasciò passare alcun giorno senza esercitarsi nel lancio del giavellotto, nel saettare e nelle altre incombenze delle armi. Fu dignitoso, di bellezza virile, di statura elevata, nervi saldissimi, poco ghiotto di cibo e vino, rigore massimo, disciplina singolare. Di lui sussistono molte imprese egregie. Infatti da solo con 300 militari di presidio schiacciò i Sarmati che irrompevano nell'Illiria. Teoelio riferisce che Aureliano, durante la guerra contro i Sarmati, in un sol giorno uccise personalmente 48 nemici di sua mano. Sempre lui, a Magonza, tribuno della VI legione gallicana sgominò i Franchi invasori, mentre vagavano per tutta la Gallia, al punto che catturatine trecento li vendette schiavi, dopo averne ammazzati settecento. Seppe incutere nei soldati un timore tale che, dopo aver castigato con grandissima severità abusi militari, nessuno più incorse in colpe e reati.
Versione tratta dalla Historia Augusta