Μινου του Ορχομενου ουσαι θυγατερες Λευκιππη, Αρσιππη, Αλκαθοω ησαν φιλεργοταται. Πολυ δε και τας αλλα γυναικας εμεμφοντο, οτι Εκλειπουσαν την πολιν εν τοις ορεσιν εβακχευον, αχρι Διονυσος εικασθεις κορη παραινει αυταις μη εκλειπειν τελεσας η μηστηρια του θεου. Αι δε ου προσειχον. Προς δη ταυτα χαλεπαινων ο Διονυσος αντι κορης φοβερωτερας μορφας λαμβανων γιγνεται ταυρος και λεων και παρδαλις· αφνω δε κιττοι τε και αμπελοι τους ιστους περιειρπον, και τοις ταλαροις ενεφωλευον δρακοντες, εκ δε των οροφων εσταζον οινου και γαλακτος σταγονες. Προς ενεφωλευον δρακοντες εκ δε των οροφων εσταζον οινου και γαλακτος σταγονες. Προς δε ταυτα τα σημεια τας κορας λαμβανει δειμα. Και μετ' ου πολυ Λευκιππη θυμα τω θεω ιππασον τον εαυτης παιδα διασπα συν ταις αλελφαις οια νεβρον. Καταλειπουσαι δε τον οικον του πατρος εβακχευον εν τοις ορεσι, αχρις αυτα Ερμης απτομενος τη ραβδω μεταβαλλει εις ορνιθας· και αυτων η μεν γιγνεται νυκτερις, η δε γλαυξ, η δε κορωνη.