Ελαφος διψει συσχεθεισα παρεγενετο επι τινα πηγην πιουσα δε ειδεν την εαυτης σκιαν επι του υδατος· και επι μεν τοις κερασιν ηυφραινετο, ορωσα το μεγεθος και την ποικιλιαν, επι δε τοις ποσιν αυτης σφοδρα ηχθετο και εδυσφορει, ορωσα λεπτα και ασθενη οντα. Ετι δε αυτης διανοουμενης λεων επιφανεις ηρξατο διωκειν αυτην κακεινη εις φυγην τραπεισα κατα πολυ αυτου προειχεν αλκη γαρ φασι ελαφω εν τοις ποσιν και λεοντι εν τη καρδια. Και μεχρι μεν εν πεδιω εδιωκετο, ακαταληπτος ην η ελαφος, επει δε κατα τινα δρυμον παρεγενετο, συνεβη αυτην τοις κερασιν εμπλακηναι τοις κλαδοις και συλληφθηναι υπο του λεοντος. Μελλουσα δε αναιρεισθαι εφη· «Αθλια εγω, ητις επι κερασιν χαιρουσα εξ αυτων συνεληφθην». Ο μυθος δηλοι, οτι πολλακις οι δοκουντες εχειν τι χρησιμον λανθανουσι και εξ εκεινου βλαβος αυτοις εγγινεται.
LA CERVA ALLA FONTE
VERSIONE DI GRECO di Esopo
TRADUZIONE dal libro Hellenikon phronema
Inviaci questa traduzione guadagnerai 10 crediti