Dum bellum in Numidia contra Iugurtham geritur, romani consules M. Manlius et Q. Caepio a Cimbris et Teutonis et Tugurinis et Ambronibus, quae erant Germanorum et Gallorum gentes, victi sunt iuxta flumen Rhodanum et ingenti internicione; etiam castra sua et magnam partem exercitus perdiderunt. Timor Romae grandis fuit, quantus vix Hannibalis tempore Punicis bellis, ne iterum Galli Romam venirent. Ergo Marius post victoriam Iugurthinam secundo consul est factus bellumque ei contra Cimbros et Teutones decretum est. Tertio quoque ei et quarto delatus est consulatus, quia bellum Cimbricum protrahebatur. Sed in quarto consulatu collegam habuit Q. Lutatium Catulum. Cum Cimbris itaque conflixit et duobus proeliis CC milia hostium cecidit, LXXX milia cepit et ducem eorum Teutobodum, propter quod meritum absens quinto consul est factus
Si conduceva la guerra contro Giugurta in Numidia e i consoli Romani M. Manlio e Q. Cepio furono sconfitti presso il fiume Rodano da Cimbri, Teutoni, Tugurini e Ambroni, che erano tribù dei Germani e dei Galli e con grande massacro, poiché persero anche il loro accampamento e gran parte delle truppe. La paura a Roma fu grande, come al tempo di Annibale per le guerre Puniche, poiché di nuovo i Galli giungevano a Roma. Dunque Mario, dopo la vittoria su Giugurta, fu fatto console di nuovo e a lui fu affidata la guerra contro i Cimbri e i Teutoni. Fu fatto console una terza e una quarta volta poiché la guerra contro i Cimbri si protraeva, ma nel quarto consolato ebbe come collega Q. Lutazio Catulo. Si scontrò con i Cimbri ed in due battaglie uccise molti nemici, molti ne catturò e anche il loro comandante Teutobodo. Fu fatto console una quinta volta.