Tum Canius: «Quaeso – inquit – quid est hoc, Pythi? Tantumne piscium! Tantumne cymbarum!». Et ille: «Quid mirum? – inquit – Quicquid piscium Syracusis est, ibi est!». Incensus Canius cupiditate petit a Pythio ut tam mirabiles hortos vendat, flagitat, denique impetrat. Emit hortos homo cupidus et locuples tanti quanti Pythius voluit, et emit instructos. Invitat Canius postridie familiares suos, ad mare venit ipse mature, scalmum nullum videt. Quaerit ex quodam vicino ubi piscatores sint, cur eorum neminem videat. Ille respondet: «Hic piscari nemo solet. Itaque heri miratus sum quid accidisset atque ex me quaerebam quare tot piscatores hic adessent». Canius stomachatus est, sed quid faceret («avrebbe potuto fare»)? Ergo Pythius eiusque similes perfĭdi, improbi, malitiosi sunt. Nullum igitur eorum factum («azione») potest utile esse, cum sit tot vitiis inquinatum.

Allora Canio disse: "ti prego che cos'è questo, Pizio?" Forse soltanto dei pesci, forse soltanto delle barche", e quello disse: di cosa ci si meraviglia? Qualsiasi cosa di pesci si trova a Siracusa, è qui", Canio infiammato dal desiderio domandò insistentemente, alla fine li ottenne. L'uomo desideroso e ricco acquistò i giardini ed acquistò le costruzioni proprio come volle Pizio. Canio l'indomani invitò i suoi familiari, egli stesso giunse a tempo opportuno fino al mare, non vide alcuna barchetta. Chiese ad un vicino dove fossero i pescatori, perché non aveva visto nessuno di loro. Quello rispose: "qui nessuno suole pescare. Pertanto ieri mi sono meravigliato di cosa accadesse e e non mi ero chiesto per quale ragione qui non c'erano tanti pescatori". Canio fu nauseato, ma cosa avrebbe potuto fare? Dunque Pizio e i suoi simili sono perfidi disonesti, maliziosi dunque nessuna loro azione può essere utile, essendo contaminati da tanti vizi.
(By Maria D.)

Versione tratta da Cicerone