Non omnia quae nobis tradita sunt credendum est vera esse, attamen antiquis temporibus dei credebantur saepe hominibu auxilium ferre. A romanis creditum est praesertim Castorem et Pollucem rei publicae auxilium tulisse. Primis rei publicae temporibus, cum pugnaretur apud lacum Regillum, Castor et Pollux traduntur inter Romanorum equites pugnavisse; traditumque est eosdem, cum Romam venissent, victoriam populo in foro nuntiavisse. Temporibus recentioribus, eodem die quo ad Pydnam pugnatum est, Romae nuntiatum est Perseum victum esse; P. Vatinius enim, ut ipse in senatu narravit, noctu viderat duos pulcherrimos iuvenes, a quibus iussus erat Romanis victoriam nuntiare. Statim rem vulgare vetitus est, sed post aliquot dies, nuntio allato de victoria, palam dictum est Castorem et Pollucem iterum Romanis auxilium tulisse.
Non si deve credere che tutte le cose che ci sono state tramandate siano vere, tuttavia nei tempi antichi si credeva che spesso gli dei portassero aiuto agli uomini. Dai Romani si credette che specialmente Castore e Polluce avessero portato aiuto allo Stato. Nei primi tempi della repubblica, quando si combatteva presso il lago Regillo, si tramanda che Castore e Polluce avessero combattuto tra i cavalieri dei Romani; ed è stato tramandato che i medesimi, essendo giunti a Roma, avessero annunciato al popolo nel foro la vittoria. In tempi più recenti nel medesimo giorno in cui si combattè a Pidna, a Roma fu annunciato che Perseo era stato vinto: infatti Publio Vatinio, come lo stesso narrò in senato, di notte aveva visto due bellissimi giovani, dai quali gli era stato comandato di annunciare ai Romani la vittoria. Subito gli fu vietato di divulgare la cosa; ma dopo alcuni giorni, portato l'annuncio della vittoria, si disse apertamente che Castore e Polluce avessero portato aiuto di nuovo ai Romani