Non in alia re tamen damnosior quam in aedificando Nero Caesar fuit; domum a Palatio ad Esquilias fecit, quam primo "transitoriam", mox, incendio absumptam restitutamque, "auream" nominavit. Vestibulum eius magnitudinis fuit, in quo colossus CXX pedum staret ipsius effigie; tanta laxitas erat, ut porticus triplices miliarias haberet; item stagnum maris instar, circumsaeptum aedificiis ad urbium speciem; rura insuper arvis atque vinetis et pascuis silvisque varia, cum multitudine omnis generis pecudum ac ferarum. In ceteris partibus cuncta auro lita, distincta gemmis erant; cenationes laqueatae tabulis eburneis versatilibus et fistulatis, ut flores et unguenta desuper spargerentur; balineae marinis et albulis aquis fluentes. Eiusmodi domum, cum incendio absolutam dedicaret, hactenus Caesar comprobavit, ut diceret se quasi hominem tandem habitare coepisse.

Tuttavia Nerone Cesare non fu più dispendioso in un'altra cosa che nell'edificare; costruì la casa dal Palatino all'Esquilinio, che in un primo momento chiamò transitoria, poi, demolita dall'incendio e restaurata, chiamò aurea. Il vestibolo nel quale stava un colosso dell'immagine di questo stesso di 120 piedi, fu di una tale grandezza; era tanto estesa, da avere triplici portici miliari; parimenti quasi come uno stagno del mare, a forma di città circondata da edifici; varie campagne sopra terreni coltivati vigneti pascoli e boschi, con una moltitudine di ogni genere di bestiame e di fiere. In tutte le altre zone tutte quante le cose erano rivestite d'oro, abbellite di pietre preziose; i soffitti delle sale da pranzo di tavolette d'avorio versatili e provviste di tubi, affinché fossero sparsi dall'alto in basso fiori ed unguenti; dei bagni che scorrevano di acque marine e di Albula. Una casa di tal genere, inaugurandola dopo che fu restaurata dall'incendio, Cesare la comprovò il quanto bastava, da dire che egli finalmente aveva iniziato ad abitarvi come uomo.
(By Maria D. )

Versione tratta da Svetonio