Ut aliquot scriptores ferunt, persica arbor nomen cepit a Perside, ubi primum reperta est. A Perside Macedones, cum Dareum regem vicissent, in Graeciam novam arborem transtulerunt ut etiam Graeci eius fructus gustarent, a Graecia translata est in Italiam a Romanis paucis annis post Christum natum. Folium eius est linguae simile, flos subrutilus, fructus foris levi lanugine vestitus, sed intus carnosus, pulpae plenus praeter os durum ac scabrum. Alexander Magnus hanc arborem tantum dilexit ut eam in Aegyptum importaverit ac eius ramis victores coronare voluerit. Mira de persica arbore narrantur: Christiani enim tradunt, haec arbor Iesu Christo qui cum parentibus in Aegyptum fugiebat suam umbram praebuisse. Quam ob rem imperator Iulianus, cum odium in Christianos haberet, imperavit ut toto imperio persicae arbores exciderentur.

Come alcuni scrittori tramandano, l'albero di pesco ha preso il nome dalla Persia, dove venne rinvenuto per la prima volta. I Macedoni dalla Persia, avendo vinto il re Dario, portarono in Grecia il nuovo albero affinché anche i Greci gustassero i suoi frutti, dalla Grecia fu portato in Italia dai Romani pochi anni dopo la nascita di Cristo. La sua foglia è simile a una lingua, il fiore rossiccio, il frutto esternamente rivestito di una leggera peluria, ma dentro carnoso, pieno di polpa eccetto il nocciolo duro e ruvido. Alessandro Magno apprezzò tanto questo albero che lo importò in Egitto e con i suoi rami volle coronare i vincitori. Si narrano cose meravigliose riguardo all'albero di pesco: i cristiani infatti tramandano che questo albero avesse offerto la sua ombra a Gesù Cristo che fuggiva con i genitori in Egitto. Per questo motivo l'imperatore Giuliano, provando odio per i Cristiani, ordinò di abbattere in tutto l'impero gli alberi di pesco.
(By Vogue)

Versione tratta da Palladio