Prometheus saepe in deorum conviviis sedebat et consilia deorum audiebat. Dominus deorum non ostendebat verba sua viris, sed Prometheus pactum frangit et aperit humanae naturae superorum consilia. Terrae incolae flammas petebant neque servare sciebant. Igitur Prometheus flammas in ferula accipit et fert in terras. Iuppiter Prometheum puniebat et Marcurium vocabat: Mercurius itaque deligat Prometheum in Caucaso ad saxum clavis ferreis. Praeterea miserum Prometheum aquila vorat in perpetuum. Feram aquilam tandem Hercules necabit et Prometheum liberabit.
Prometeo sedeva sempre nei banchetti degli dei ed udiva i piani degli dei. Il padrone degli dei non rivelava le sue parole agli uomini ma Prometeo infranse il patto e svelò all'umana natura i piani degli dei del cielo. Gli abitanti della Terra chiedevano i fuochi e non sapevano conservarli [/gli abitanti della terra cercavano di trattenere i fulmini, ma non li sapevano custodire]. Dunque Prometeo prende il fuoco su una canna e lo porta sulle terre. Giove puniva Prometeo e chiamava Mercurio: e così Mercurio incatena Prometeo ad una rupe sul Caucaso con catenacci di ferro. Poi un'aquila divora il povero Prometeo in eterno. Alla fine Ercule ucciderà la feroce aquila e libererà Prometeo.