Dareus, Persarum rex, a Macedonibus profligatus, cum in fuga aquam ex flumine bibisset turbidam et cadaveribus inquinatam, dixit se nihil umquam iucundius bibisse. Numquam enim magis sitiens biberat. Ptolomeus Aegyptius, cum desertam et aridissimam regionem peragraret et fame maxime laboraret quia comites cum cibariis eum assecuti non erant, ostium pauperis tuguri pulsavit et cibum ab hospite petivit. Cum ei panis cibarius datus esset, nihil eo pane ei iucundius visum est. Numquam enim magis esuriens ederat cum regiae suae deliciis fruebatur. Socrates usque ad vesperum cotidie festinabundus ambulare solebat, quoniam arbitrabatur ambulando famem acriorem fieri. Lacedaemone principes civitatis in publico vesci solebant illo iure nigro, cuius sapor nulla suavitate erat. Cum illis postquam Dionysius tyrannus cenavit, dixit se minime delectatum esse illo cibo. Cui responsum est laborem, sudorem, famem, sitim, quibus omnes cibi condirentur, eius cenae defuisse.

Dario, re dei Persiani, sbaragliato dai Macedoni, avendo bevuto in fuga dal fiume l'acqua torbida ed inquinata dai cadaveri, disse di non aver mai bevuto niente di più piacevole. Egli infatti non aveva mai bevuto più assetato. L'egiziano Tolomeo, attraversando un'aridissima e deserta regione e soffrendo massimamente per la fame dato che i compagni con le cibarie non lo avevano seguito, bussò alla porta di un povero tugurio e chiese cibo al forestiero. Essendogli stato dato come alimento del pane, gli sembrò che niente fosse più piacevole di quel pane. Non aveva infatti mai mangiato più affamato quando godeva delle delizie della sua reggia. Socrate soleva camminare ogni giorno frettoloso fino a sera, perché riteneva che la fame diveniva più elevata camminando. I principi della città a Sparta solevano nutrirsi in pubblico con quella brodaglia nera, il cui sapore non era per nulla gradevole. Dopo che il tiranno Dionisio cenò con quelli, disse di non essere stato per nulla dilettato da quel cibo. Gli fu risposto che il lavoro, il sudore, la fame, la sete, con cui tutti i cibi dovrebbero essere conditi, mancavano alla sua cena.
(By Maria D. )

Versione tratta da Cicerone