"Ονος ϊππον μακαρίζει· ό δεσπότης γαρ τω μεν ϊππω τροφήν εις άφθονίαν δίδωσι, ό δε όνος λιμώττει. Έπει δε οι πολέμιοι εις την χώραν εισβάλλουσιν, ό δεσπότης συν τοις όπλοις τον ϊππον αναβαίνει και προς τους εχθρούς έλαύνεν ούτως ό μεν ίππος εις κινδύνους βαίνει, ό δε όνος έν τω σταθμω κατ'άσφάλειαν μένει. Έν τη μάχη όϊστός τον ϊππον βάλλει και μεθ' ημέρας τό ζφον θνήσκει. Έπει δέ ό oνος τόν τοΰ ϊππου θάνατου γιγνωσκει τοτε την γνωμην μεταλλασσει και τον εταιρον ταλανιζει. Ο μυθος δηλοι οτι ο μεν πλουτος πολλακις κινδυνους τε φθοραν φέρει, ή δέ πενία άσφάλειάν τε καΐ ήσυχίαν.
Un asino reputa beato un cavallo: infatti il padrone al cavallo da cibo in abbondanza mentre l'asino è affamato. Dopo che i nemici entrano nella regione, il padrone monta sul cavallo con le armi e lo conduce contro i nemici così il cavallo si trova nei pericoli mentre l'asino rimane in sicurezza nella stalla. Nella battaglia un dardo colpisce il cavallo e dopo qualche giorno l'animale muore. Dopo l'asino viene a conoscenza della morte del cavallo ed allora cambia opinione e commisera il compagno. La favola dimostra che la ricchezza spesso porta anche pericoli e rovina, la povertà, invece, sicurezza e tranquillità.