Εν ΑΘηναις ή παιδεία ου δημόσια και κοινή εστι αλλά ίδια. Αριστόφανης ό ποιητής εν τινι κωμωδία βραχεα περί τῆς αρχαίας παιδείας λέγει• ή κωμωδία Νεφελαι ονομάζεται. Οι μαθήται τήν μουσικήν και τήν γυμναστικήν παιδευονται• ή μεν τήν ψυχην τρέφει και ηδονην παρέχει, ή δε προς ανδρειαν και υγιειαν συντεινει. Ο μεν κιθαριστής τήν μουσικήν διδάσκει, ο δε παιδοτριβης τήν γυμναστικήν. Οι κωμηται ευτακτως εις κιθαριστην βαδίζουσι και τάς των ποιητών ωδας μανθανοῦσιν ει τις ου καλώς αδει ή γελα, τυπτεται πικρως υπο τοῦ κιθαριστου. Εν ΑΘηναις και τήν γραμματικήν οι μαθήται μανθανοῦσιν• ό γραμματιστης τήν γραμματικήν διδάσκει. Η δε πρός τήν οικονομίαν και τήν πολιτικήν τεχνήν μάλιστα χρησιμη εστι, ώς Αριστοτελης ό φιλόσοφος αποφαινει εν τῇ Πολιτικῄ.
Traduzione dal libro Corso di Greco Lingua e civiltà
Clicca qui se ti serve lo stesso titolo
ma dal libroELLENISTI
Ad Atene l’educazione non è statale e comune, ma privata. Il poeta Aristofane parla in una breve commedia sull’antica educazione: la commedia s’intitola le Nuvole. I discepoli imparano la musica e la ginnastica; l’una nutre l’anima e dà gioia, l’altra invece guida verso il coraggio ed un sano stato salutare. Mentre il suonatore di cetra insegna la musica, il maestro di ginnastica invece la ginnastica. I paesani sfilano ordinatamente verso il suonatore di cetra ed apprendono le canzoni dei poeti, se uno non canta bene, il riso è gettato severamente dal citaredo. Ad Atene anche i discepoli imparano la grammatica; il maestro elementare insegna la grammatica. Essa è soprattutto utile per l’amministrazione e l’arte politica, come il filosofo Aristotele presenta nella “Politica”.